Nu gaan we echt!

Het gaat er van komen. In december hebben we nog wat medische obstakels uit de weg moeten ruimen. Maar nu is er dan toch groen licht. Bas heeft Diabetes type II en moet dat goed onder controle houden met medicijnen en door het veranderen van eetgewoonten. Maar dat gaat wel lukken. De vaccinaties zijn afgerond. We moeten nog wat zakelijke rompslomp doorwerken en dat is niet ons ding. We maken goede afspraken met de kinderen. Zo kwam Jaap met een erg leuk nieuwtje: Jaap en Caat krijgen een kindje. Dus we komen dit jaar wel een keer terug, reken maar!
Op 1 februari stoppen onze banen. We regelen een afscheidsborrel. We gaan nog een weekend met de kids naar de Ardennen. Ja en dan wordt het snel 12 februari, de dag van ons vertrek. 
Dubbel is het wel, want we laten hier veel goeds achter, maar het is maar tijdelijk. Het is ook een hoopvolle missie, waar we van willen genieten. We laten jullie een stukje meegenieten.

Ghana !!

Ja, we gaan naar Ghana! In februari 2011 vertrekken we naar Wa, een provincieplaats in het noordwesten van Ghana. We hebben een baan bij Ghana Educational Service: Jeannine als Regional Inclusive Officer en Bas als IT Support Officer .
Het afgelopen half jaar is er veel gebeurd. Uiteraard viel het wachten en de daarbij horende onzekerheid soms niet mee. Maar ondertussen hebben we ons huis aan de Reiendonk op 1 augustus verlaten en hebben een prachtige caravancombinatie betrokken in een prachtig bos tussen Breda en Etten-Leur.
Het bevalt ons hier uitstekend. Een leuke plek als wachtkamer voor wat komen gaat. Het is al een beetje weg van de wereld.  Intussen werken we gewoon door in onze bestaande banen.
De komende tijd zullen we ons concreet gaan richten op Ghana. We gaan ons bezighouden met motorrijles, een training vanuit VSO, een medische keuring in het Havenziekenhuis in Rotterdam, veel formulieren invullen, heel veel regelen en lezen over Ghana. Er zal nog wel meer bij komen.....

De stand van zaken

We liggen aardig op schema. Soms hebben we het gevoel dat we onderhand wel eens weg mogen. Al dat gepraat! Nu maar eens doen! Maar aan de andere kant bereiken we soms een mijlpaal en denken we ineens: moet dat nu al? Kan het niet wat langzamer?

Welnu, de feiten:

Het huis is verkocht per 1 augustus. Nu zijn we bezig met opslagruimte te zoeken voor onze spullen. We zoeken nog ruimbehuisde vrienden en familie die enkele dozen voor ons op willen slaan. Uiteraard gaat er veel naar de kinderen en slaan we de grote spullen op bij waarschijnlijk All Safe. 
De baan van Bas houdt op, want er wordt al een nieuwe servicemanager gezocht op Avans.

We hebben al lang geleden een introductiecursus gehad bij VSO en een gesprek met onze plaatsingsadviseur. Zij is de intermediair namens VSO tussen Jeannine en mij en vragende organisaties in ontwikkelingslanden. Ze heeft ons al een tweetal 'proef'-vacatures toegestuurd waar we zakelijk en emotioneel mee oefenen: Batambang in Cambodja en Hanoi in Vietnam. Nou worden we echt zenuwachtig. In maart of april komen de echte vacatures los. We zijn benieuwd!

Het begin van een weblog....

Het maken van een weblog is een van de voorbereidingen voor ons vertrek naar een ontwikkelingsland. We weten nog niet waar of wanneer. Maar het lijkt ons leuk om straks onze kinderen, familie, vrienden en bekenden op de hoogte te houden van onze ervaringen in een ver land. Graag blijven we op de hoogte van jullie reilen en zeilen door middel van een reactie, facebook of een persoonlijk mailtje.