WERK & werk

Terwijl ik dit schrijf scan ik ondertussen een boek (History for Senior Secondary Highschool). Het boek ligt helemaal uit elkaar. Het “werk” is scannen, scans bewerken in Word, converteren, printen in Braille, perforeren, binden, labelen. Veel werk, maar ik heb wel het gevoel dat ik iets DOE. Dit werk valt onder een project om de blinde studenten te voorzien van de noodzakelijke studieboeken. Dit is werk wat ik zelf tegengekomen ben en heeft maar zijdelings met mijn WERK te maken.
Het wordt ook tijd dat we eens iets melden over ons WERK op GES (Ghana Eucation Service). Dat is een proces dat heel langzaam opgebouwd moet worden. We hebben nu een beetje een idee hoe het hier werkt. Het wordt tijd dat er meer duidelijkheid komt over ons werk en de doelen die we kunnen stellen. Bas heeft een mooi ICT-plan geschreven voor de hele regio, waarmee ICT (computers, onderhoud en training) duurzaam op de kaart komt. Jeannine heeft workshops gegeven met Newsletter over Inclusief Onderwijs. En nu naar de districten.
We moeten wachten! Piepjes van de scannersoftware wijzen mij erop dat de scanner niet wil wachten. Het Regionaal kantoor wordt gereorganiseerd. Er wordt volgens Director teveel niks gedaan. Wij zijn het daarmee eens. Dus verandering is prima. Er worden units gemaakt, zo heeft Director ons verteld en dan worden wij aan een unit toegewezen en dan wordt het allemaal duidelijk. Er moeten jaarplannen en actieplannen komen voor alle units, klinkt goed! Later komen er ook budgetten voor ons. We willen het allemaal graag geloven. Maar wachten is wel zonde van onze tijd! Gelukkig hebben we nog werk, zijn er altijd computers die het niet doen en ontplooien we wat eigen initiatieven.
Daarnaast zijn we met VSO Ghana aan de slag om de zorg voor en support van volunteers te verbeteren. Er zijn heel wat vrijwilligers die vastlopen. Zonde van inzet, motivatie en kennis. We hebben deze week een gesprek gehad met de VSO Program Manager voor Education. Een luisterend oor, alles opgeschreven –sorry, even scannen….- maar wat gebeurt er daarna, dat is altijd al het probleem. Wij hebben het ook maar voor de zekerheid opgeschreven, om er op terug te kunnen komen. Alle zorgen hebben we benoemd: gebrek aan communicatie, gebrek aan informatie, geen alerte reacties op zorgen van vrijwilligers, geen duidelijkheid over beleid, volunteers werken heel solitair, geen overdracht, geen duidelijke afspraken met partnerorganisaties, nou ja noem maar op. Bij VSO Ghana is er dus ook werk aan de winkel. Wij zijn zo ver weg, zeggen ze op het VSO-kantoor. Nee, wij zitten ver weg en jullie moeten doen wat nodig is om de inzet van vrijwilligers tot een succes te maken.
Nee, het valt soms niet mee. Ja, we gaan er ervoor. Ja, Ghana is een bijzonder land. Ja, de Ghanezen zijn erg aardig. Ja, het is een uitdaging die we toch maar aangegaan zijn…….

Weer

Weer in Ghana. Weer aan het werk. De vakantie zit er weer op. In Breda heeft zelfs de herfst alweer een beetje zijn intrede gedaan. Hier kunnen ze ook wat van weer. Veel mensen vragen er naar. Hoe warm is het nu, hoe zit dat met de regentijd, slapen jullie onder een deken, nou noem maar op.
Dus even een stukje aardrijkskunde en weerkunde (Hilke, hopelijk klopt het allemaal).
Het Ghanese klimaat is tropisch en de temperaturen schommelen overdag vrijwel het gehele jaar tussen de 27° en 43° graden Celsius. Het noorden is warmer dan het zuiden, maar vanwege de lage luchtvochtigheid in het noorden is de warmte daar beter te verdragen. Zoals de meesten weten zitten wij in het Noord-Westen van Ghana. Meer dan 40 graden is het hier van maart tot juni, dat viel als start van ons verblijf in Ghana toch niet mee. Wellicht dat het volgend jaar beter te verdragen is omdat we dan wat meer gewend zijn (hopen we). Nu is het overdag eind 20, begin 30 graden en door de vocht toch nog steeds veel zweten. We slapen zonder deken, soms pakken we er in de 2e helft van de nacht een laken bij, maar wel onder het muskietennet. In deze periode steken de muggen vaak en heerst er veel malaria. De DEET werkt niet zo goed als wij zouden willen, maar we doen ons best om niet gestoken te worden. We nemen ook trouw onze anti-malaria-pillen, want malaria krijgen zo ver van goede verzorging willen we voorkomen.
Het West-Afrikaanse klimaat kent twee seizoenen: het droge en het regenseizoen. De echte regens beginnen in mei en duren tot ongeveer oktober. Zo’n bui wordt vaak vergezeld van onweer en soms hevige stormen. Een filmpje (Regenbuitje in Wa) laat zien wat er met ons pad voor de deur gebeurt….Het heeft nog nooit heel de dag geregend, maar misschien komt dat nog. Het droge seizoen loopt van november t/m april. Vooral in het noorden is het droge seizoen ook echte ‘droog’, dat houdt in dat er maanden lang geen spat regen valt. Het zuiden is onder invloed van de oceaan veel vochtiger en hoewel er wel een overduidelijk verschil tussen de twee seizoenen, kan er het gehele jaar regen vallen. Dit is ook te zien aan de vegetatie. Het zuiden kent tropische wouden, terwijl het noorden is begroeid met savannebos dat in het regenseizoen groen en in het droge seizoen bruin is. Het is prachtig om te zien hoe de kale bruine vlaktes aan het begin van de regentijd in mum van tijd groen kleuren. Alle land is nu begroeid met mais, bonen, pompoenen etc.
Het Ghanese klimaat kent nog een derde factor die het weerbeeld sterk bepaalt: De Harmattan. Dit is de droge en stoffige wind vanuit de Sahara, die rond eind november de kop opsteekt en tot medio februari aanhoudt. Vooral het noorden wordt hierdoor sterk beïnvloed. Overdag is het warm, uitermate droog en stoffig. ’s Nachts kan het daarentegen behoorlijk afkoelen tot even beneden de 20° C ( we hebben 2 dekentjes van Turkish Airlines in huis als het nodig mocht zijn..) De stof schijnt enorm te zijn, dan moet er dagelijks geveegd worden………

Filmpjes: klik op een filmpje, dan op het logootje van youtube en dan kom je in een overzicht van nu 11 filmpjes.

Samen

Tour door Ghana

Op 1 Augustus vertrekken we met Pieter en Marijke voor een tocht langs mooie plekken in Ghana. We hebben 2 weken de tijd. We moeten keuzes maken. We blijven 1 nacht in Het Hand in Hand project in Nkoranza, waar we onder de indruk zijn van de bezieling waarmee mensen werken en de weldadige omgeving die er gemaakt is voor 80 geestelijk en/of lichamelijk gehandicapte kinderen. Dan naar de stad Kumasi. De markt is een belevenis, dat kun je met geen woorden beschrijven, volgens P&M. Op woensdag 4 Augustus komt Frances, onze driver/guide ons in zijn rode Toyota ophalen om naar Lake Bosumtwe te gaan, een kraterachtig meer, ontstaan door een meteorietinslag. We wandelen langs bananen en cacaoplantages. We bezoeken een bomentuin met prachtige bomen en een oude gebedsplaats (shrine) van de Ashanti's. Dan naar Atimpoku aan de Voltarivier, vlakbij de Akosombodam, die de elektriciteit opwekt voor heel Ghana. Frances rijdt naar een Monkey Sanctuary in Tafi Atome, waar de Mona-apen in 4 grote groepen van elk 80 apen leven. De gids roept hen en de meegebrachte bananen komen ze uit onze hand opeten. We bezoeken de beads-industrie, waar kralen van glas worden gemaakt. Kralen nemen in de Ashanti-cultuur een belangrijke plaats in. Een hoogtepunt is ons verblijf in Liate Wote, een dorp aan de voet van Mount Afadjato. We beklimmen de berg, maar we maken vooral kennis met het leven in een Ghanees dorp in al zijn facetten. We worden betrokken bij het bereiden van de maaltijd, Bas verliest met dammen van Denis (12 jaar), we luisteren naar een story-teller, we bezoeken een mushroom plantage en een palmwijnbrewery, we eten er heerlijk Ghanees met veel palmolie die onze ingewanden op de proef stelt en het meisje Dyna zingt en danst voor ons. Het dorp is erg netjes, de chief roept de mensen via een omroeper op tot een schoonmaakdag. We slapen in een community-guesthouse, eenvoudig, het dorp profiteert van de opbrengst. Een leuke ervaring! We blijven nog een nacht in de bergen van de Volta-region vlakbij Biakpa: Mountain Paradise is de naam. We lopen/klauteren langs een schilderachtig voetpad naar de top van Mount Gemi en worden beloond met een prachtig uitzicht. 's Avonds is het er zo fris, dat we - voor het eerst in Afrika - onze truien nodig hebben. Er zijn geen mosquito's, dat is weer een voordeel. De volgende dag naar een kente-weaving dorp, een van de belangrijke activiteiten in bepaalde delen van Ghana. In de patronen worden symbolische afbeeldingen verwerkt. Hele dorpen werken er aan, inclusief de kinderen.
We bezoeken een oud Deens fort aan de kust bij Keta, het slavenverleden blijft indrukwekkend. Vandaag op weg naar de kust ten westen van Accra, waar we afscheid nemen van Frances, een prima gids en chauffeur. Nog een paar dagen aan de kust, waar we ook Nederlands verleden in Elmina zullen bezoeken. Maar we gaan ook lezen en luieren, reken maar!

Pieter, Marijke, olifanten en hippo's

Op donderdag 21 juli zien we Pieter en Marijke in Wa uit de bus stappen. Heel bijzonder! Zo vreemd om ze hier te zien, maar ook zo vertrouwd. We gaan met hen op scholenbezoek en dat is erg leuk en indrukwekkend voor de verse Nederlanders. We kletsen heerlijk bij. Bas en ik werken nog wat en zij amuseren zich met het bezoeken van de markt, een tochtje naar een moskee in Nakoré, het GES-kantoor wordt bezocht, de lokale spots voor een biertje, lokaal eten wordt genuttigd in Alems en allerlei visite in ons huis, waardoor zij een beeld krijgen hoe het er hier in Wa toegaat. We hebben Mole-park (nog een keer) bezocht en het was weer erg de moeite waard. Deze keer oog in oog gestaan met een groep van 12 olifanten. Nieuw voor ons allemaal was het Hippo-Sanctuary in Wechiau aan de Black Volta River. Echt een belevenis, achter op de motor, de primitieve lodge met gids Bom, het drinken van Chinese thee bij een locale familie, de verhalen van Bom in de donkere Afrikaanse nacht, het nachtelijk zweten, de muggen en de kanotocht naar de hippo's. Best spannend want er waren ons best heftige verhalen verteld over een hippo die achter bezoekers aanging.
Maandag vertrekken we voor een rondreis met zijn vieren door Ghana. We hebben er heel veel zin in.

Blijde gebeurtenissen in Breda en in Wa......

Op 20 Juli 2011 heeft onze zoon Jaap samen met zijn Caat een zoon gekregen, die zij de mooie naam Floris hebben gegeven. We moeten nog even wachten voordat we hem kunnen vasthouden. Maar de moderne middelen bieden ons volop mogelijkheden om te genieten van het geluk van het nieuwe gezinnetje. Wij zijn trots en dankbaar.
Op de dag van Floris' geboorte waren we uitgenodigd voor een naamgevingsceremonie van de zoon van een - islamitische- collega, die een week geleden is geboren. Het was bijzonder om te ervaren hoe verschillend een gebeurtenis als een geboorte wordt beleefd en gevierd.
Tijdens de zwangerschap wordt er eigenlijk niet over gepraat. Pas een maand geleden kregen we te horen dat er binnenkort een kindje geboren zou worden. Het is niet gebruikelijk te vragen naar de uitgerekende datum. Gelukkig is het in Ghana nu zo, dat alle vrouwen gratis kunnen bevallen in het ziekenhuis. Maar desondanks is de sterfte van vrouwen en kinderen tijdens de zwangerschap en bevalling nog hoog. De bevalling is niet het belangrijkste moment, maar de naamgevingsceremonie, die wordt geleid door de senior brother van de vader. Hij bepaalt ook de naam. Er zijn allemaal belangrijke mensen aanwezig: de chief van de community, religieuze leiders, mensen uit de buurt, vrienden en collega's van de vader en Bas en Jeannine. Alle aanwezige clans worden genoemd en ook wij werden genoemd als vertegenwoordigers van de blanken!! Allemaal mannen en één vrouw (Jeannine). De moeder was er niet bij, de vrouwen bereidden thuis het eten. De schoolgaande kinderen uit het gezin waren gewoon naar school.
Het kindje werd gewassen en geschoren (haartjes op zijn hoofd), helemaal onder het sop, stevig afgedroogd, niet te flauw, in de lucht gegooid door een oudere vrouw en de senior brother.
Er werd gebeden en gezongen tijdens de ceremonie, maar men deed ook veel symbolische handelingen met snoepjes en munten geven aan belangrijke mensen. Er werden veel goede wensen uitgesproken. Het jongetje heet Baktampa ( een symbolische naam: chief van de buurt) en de andere naam is Maensui (of zoiets). We mochten veel foto's nemen omdat onze collega blij was met de foto's.
De moeder zag er prachtig uit, het andere zoontje dat erg bang was voor Bas hebben we proberen te sussen met een bellenblaas. Een hele ervaring. We kregen nog wat vlees mee naar huis. Prachtig dat deze blijde gebeurtenissen zo mooi samenvielen!

Komkommertijd (haar)

Het is vakantie in Nederland (midden en zuid in elk geval). Iedereen probeert de regen te ontvluchten, begrijpen wij. Hier regent het op dit moment pijpenstelen. Maar de zon zal zich zeker ook weer laten zien, dat is het verschil....
In deze tijd een luchtig berichtje over haar. De Afrikaanse vrouwen zijn graag mooi en besteden veel tijd aan hun uiterlijk en ook aan hun haar. Ze vinden hun kroeshaar meestal niet mooi en proberen het glad te krijgen of maken gebruik van extensions (ingevlochten nep-haar). Veel vrouwen zetten een pruik op met glad glanzend haar of golvende krullen. Het invlechten is een heel karwei. Je ziet 2 of 3 vrouwen werken aan een hoofd en het duurt uren voordat het klaar is. Er wordt ook gekleurd haar ingevlochten. Een paar voorbeelden zie je op de foto's.
Jonge meisjes hebben tot een jaar of 16 heel kort haar, ook uit oogpunt van hygiëne. Je ziet nog wel eens een peuter met allemaal kleine strikjes of vlechtjes, maar daarna is het gewoon kort. Jongens en mannen hebben beebop haar, kroeshaar a la Boney M is echt not done. Je ziet ook wel mannen met rasta haar (reggae is hier erg populair).
De hoofddoeken zijn ook prachtig, zo nonchalant gedrapeerd, vaak passend bij de jurk.
Er zijn veel kleine kapper-bedrijfjes, maar steil grijs haar, daar durven ze niet aan te beginnen!! Wie zijn wij om te zeggen dat eigen haar toch mooier is??!